જળ બની ઝરતો જજે

 

Loch Ard Gorge, Great Ocean Drive, October 2009 

 

જળ બની ઝરતો જજે

ઘુઘવાટથી ઘેઘૂર થઇ પાષાણ પર ફરતો જજે!
છોળો બની છલકાઇ જા, ટકરાવ પણ કરતો જજે!

પાષાણ પર પાષાણ બન, છાલક થકી તુટવું નથી,
છાલક ચુમી આકાર બન, રજકણ બની ખરતો જજે!

અમરત અને વિષ ઘૂંટતો દરિયો કહે, હે અણસમજ-
મીઠાશથી ખારાશને લઇ શ્વાસમાં તરતો જજે!

જળ શ્વેત પણ મનભાવથી રંગીન આ દરિયા મહીં,
તું મેઘધનુ છલકાવતાં રંગો બધે ભરતો જજે!

ઠરતું નથી કાંઠે કદી, જળ થીજતું ત્યાં છે ગહન,
તું છીછરો છોડી હરખ, બનજે બરફ, ઠરતો જજે!

ભરતી તને પંપાળશે ને ઓટ સૌ હંફાવશે,
લહરે લહર લલકારશે, તું જળ બની ઝરતો જજે !

- તેજસ શાહ
24th Oct, 2009

છંદ-વિધાનઃ  ગાગાલગા | ગાગાલગા | ગાગાલગા | ગાગાલગા

શૈશવ

 

Tejas @  Nakki lake, Mount Abu, 1982

 Childhood represents individualism, truth, energy, originality,  innocence, transparency, music and life! We must grow up every moment, but keep your inner child alive forever!

-Tejas

 

શૈશવ

સબળ છે સ્વત્વ સત્યસમું, અબળ ખોટા નથી બનવું,
સબળ જળ થૈ વહેતો જઇશ પરપોટા નથી બનવું!

વણે વસ્ત્રો રસી શાને? રૂ છો રમતું કપાસ થઈ,
શમન કર વૃદ્ધિ, ઘર્ષણ, ફલન, જીંઝોટા નથી બનવું!

પવન સરખું જ ભ્રમિત મન; અચલ કર્મે જ સ્થગિત બન,
મનોરંજિત હવે મનમાં છુ તાળોટા નથી બનવું!

નિખાલસતા જ છે કાચાભતા; પ્રકાશ શ્વસીશ જ,
અબુધ, અણઘડ, અપારદર્શક પથરોટા નથી બનવું!

સઘન થઇને સકળ જગમાં રમું શિશુનાં જ ગાન-ગવન
ભુલી શૈશવ સમું સત્યમ્, મને મોટા નથી બનવું!

તેજસ શાહ
28th Sept, 2009

છંદ/બહરઃ વાફીર
છંદ-વિધાનઃ  લગાલલગા | લગાલલગા| લગાલલગા| લગાલલગા

[રસી= દોરી/તંતુ; જીંઝોટા= ફાટેલું ચીથરડું; તાળોટા= વાહ-વાહની તાળીઓ; કાચાભતા= પારદર્શકતા/ કાચ જેવો ગુણ; પથરોટા= પથ્થરનો પ્યાલો;]

પ્રિય મિત્ર જિગર દેસાઇનો પ્રેરણા બદલ આભાર

અંત શું?

 

અંત શું?

તૃષ્ણા ફરી શ્વાસમાં સ્ફુર્યાં કરે, અંત શું?
જળકમળ પ્રકાશમાં ઊગ્યાં કરે, અંત શું?

તન પર રજૈ લાલને મખમલ મયુર પીંછની,
જંગમ ધરા આભને ઓઢ્યાં કરે, અંત શું?

દ્વારો હલે, ડાકનાં આભાસમાં વાયરે,
કૃત્રિમ કબૂતર ઘણાં ફરક્યાં કરે, અંત શું?

રોજે થતાં શુભકર્મો, મંદિર મહીં ભાવથી, 
પણ કંસ બીજા ફરી જનમ્યાં કરે, અંત શું?

તૃષ્ણા જ અજવાસમા ડૂબ્યાં કરે, અર્થ શું?
તન પળ સમા શ્વાસથી છૂટ્યાં કરે, અંત શું?

 

-તેજસ શાહ
17th Aug, 2009

છંદ/બહરઃ બસીત
છંદ-વિધાનઃ  ગાગાલગા | ગાલગા | ગાગાલગા | ગાલગા

[રજૈ- ઓઢવાની રજાઇ; લાલ- કૃષ્ણ]

પ્રિય મિત્ર ભાવિનભાઇ દેસાઇને સંબોધિને

  

 

 

આદમ ભુલા પડ્યાં

આદમ ભુલા પડ્યાં

આદમ બધાં એ ગામનાં કેવા જુઓ ગુમનામ છે!
સરિયામ શેરીઓ છતાં કઈ ચાલ આ બેફામ છે?

ઝાકળ બની આંખો વહે ફુલપાંખડીના ગાલ પર,
પુષ્પો ખરી કંટક ઉગે એ પાપનો અંજામ છે.

 હર પળ મરી જીવવા થકી પળ પળ હણી સ્પર્ધા કરે,
નહિ પામતાં એ વાત કે હર શ્વાસમાં ઈનામ છે.

ઊલેચતાં મધ મન ભરી, નહિ વ્હેચતાં ટીપું કદી,
દરિયો જડ્યે પણ રોદણાં, જળ ગાળવાનાં દામ છે.

અન્યાયની આંધી મચે, નરમાશથી નિંદા પચે,
કોઠે પડે વિષ નસ નસે જ્યાં અમરતોના જામ છે.

આચારનાં આકાર નૈ, રમતાં ધનુષ ને બાણ થૈ,
સાચો રમતને જીતશે એ વાતથી આરામ છે.

કોઈ રટે કુરાનને તો કોઈ રામાયણ રટે,
અલ્લાહ બાંગે-બાંગ છે, પથ્થર તરે ત્યાં રામ છે!

આદમ બધાં એ ગામમાં બેભાન છે બેનામ છે,
ભુલી પડેલી ભીડને બસ ભોમિયાનું કામ છે!
 

-તેજસ શાહ
7th July, 2009

છંદ/બહરઃ રજઝ
છંદ-વિધાનઃ  ગાગાલગા | ગાગાલગા | ગાગાલગા | ગાગાલગા